ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σύμφωνα με την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, η επιθετικότητα στο χώρο εργασίας περιλαμβάνει κάθε ενέργεια, περιστατικό ή συμπεριφορά που αποκλίνει από την φυσιολογική και απειλεί, βλάπτει ή / και τραυματίζει το άτομο στο περιβάλλον της εργασίας του. Οι επαγγελματίες υγείας και ιδιαίτερα οι νοσηλευτές εκτίθενται συχνότερα στον κίνδυνο επίθεσης από ασθενείς, μέλη της οικογένειας και επισκέπτες στον χώρο εργασίας, σε σχέση με άλλους επαγγελματίες. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου που πιθανόν εκλύουν την επιθετικότητα προς τους νοσηλευτές από ασθενείς ή συνοδούς στο εργασιακό περιβάλλον, των συνεπειών και των στρατηγικών διαχείρισης. Επιπλέον, συμβάλλει στην ανάδειξη του μείζονος αυτού κοινωνικού προβλήματος και θα δώσουμε το έναυσμα για περαιτέρω ερευνητική διερεύνηση. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε περιλάμβανε την ανασκόπηση σύγχρονων ερευνητικών μελετών της διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubΜed και Google Scholar. Τα κριτήρια ένταξης των μελετών ήταν να έχουν δημοσιευτεί την τελευταία δεκαπενταετία και να είναι στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Οι παράγοντες κινδύνου που φάνηκε να συσχετίζονται σημαντικά με την εμφάνιση επιθετικότητας έναντι των νοσηλευτών από ασθενείς ή συνοδούς στο χώρο εργασίας περιλαμβάνουν: α) τα ατομικά χαρακτηριστικά των νοσηλευτών (φύλο, ηλικία, εργασιακή εμπειρία, εκπαίδευση, κ.ά.), β) τα ατομικά χαρακτηριστικά των θυτών (φύλο, ηλικία, ανεργία, ιστορικό επιθετικής συμπεριφοράς, κ.ά.) και γ) τα οργανωτικά χαρακτηριστικά της υγειονομικής υπηρεσίας (χώρος εργασίας, υψηλός φόρτος, υποστελέχωση, κ.ά.). Από την ενδελεχή ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας κατέστη ξεκάθαρο ότι η επιθετικότητα προς τους νοσηλευτές αποτελεί μείζον κοινωνικό φαινόμενο, που πλήττει σοβαρά την Δημόσια υγεία, την ποιότητα των υπηρεσιών και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
Λέξεις Κλειδιά: επιθετικότητα, νοσηλευτές, παράγοντες κινδύνου, συνέπειες
